04-12-11

Zondag, 4 December

Drie maanden rookvrij...yesssss! Drie maanden! Tel al die weken, dagen, uren, minuten en seconden op zonder één sigaretje aan te steken...wauw!

Maar laat me even vertellen dat mijn rookstop heel anders aanvoelt dan de pogingen uit m'n verleden. Ja joten, anders, gemakkelijker en ben er zelfs niet echt mee bezig...maw. ik weet maar amper dat ik ooit gerookt heb! Ik zie het niet eens echt als iemand voor m'n neus staat te roken...vroeger moest ik uit de buurt van een roker zien te blijven of ik begon opnieuw. Zo ook als ik naar een film keek waarin gerookt werd, of de reclame in een of ander weekblad. Elke dag was een gevecht om van de sigaret af te blijven. En elke dag was ik kwaad op iets of iemand, ik stond bij manier van spreken al morrend op en ging al morrend slapen. De uren, minuten en seconden duurden toen een eeuwigheid om te kunnen vertellen dat ik weer een dag niet gerookt had. Na een strijd van zes maanden -zonder hulp van mijn vroegere huisdokter- gaf ik het op en begon ik opnieuw te roken. Nee, deze rookstop is totaal anders en voor mij  maar amper te geloven...laat staan dat anderen mij gaan geloven dat ik geen afkickverschijnselen heb, dat het bij mij als vanzelf gaat. Drie maanden loop ik nu rookloos door het leven...wie had dat kunnen denken...ik al zeker niet :-)

09:32 Gepost door maike | Commentaren (6) | Tags: ex-roker, afkickverschijnselen

09-09-11

Afkickverschijnselen

Ik weet nog hoe ik me voelde toen ik de allereerste keer stopte met roken, dat was geen lachertje maar pure miserie! Vanaf de eerste dag tot zes maanden later was het afkicken een gevecht geweest. Na twee, drie, vier maanden zou je denken dat het  ergste achter de rug was en dat het alleen maar kon beteren...niks daarvan, bij mij werden de afkickverschijnselen erger en erger, zodanig zelfs dat ik het na zes maanden voor bekeken hield. En denk je dat mijn huisdokter me er bij hielp? Nope! Hij had op z'n minst kunnen voorstellen om een licht kalmeerpilletje in te nemen zodat ik het kon volhouden, maar niks he! Ik werd voor het minste kwaad, liep te ijsberen dat het niet mooi meer was, ik liep de muren op als ik kon, ik zou boomstammen met de blote handen uit een bos hebben gesleurd -ik wil maar aantonen hoe erg afkickverschijnselen kunnen zijn- ik snauwde en beet en huilde van radeloosheid, en ik vrat me een ongeluk...nee dat was geen leven meer en ik kalmeerde weer toen ik opnieuw begon te roken. Einde rookstop! Je begrijpt dat ik een tweede poging niet direct zag zitten.

13:44 Gepost door maike | Commentaren (5) | Tags: afkickverschijnselen, roken